در دنیای امروز، ثروتمند بودن تنها به میزان درآمد بستگی ندارد. تفاوت قیمت‌ها در کشورهای مختلف و میزان ساعات کاری باعث می‌شود تا درآمد واقعی افراد در عمل تفاوت زیادی با ارقام اسمی داشته باشد. با توجه به این موضوع، رتبه‌بندی جدیدی از ۱۷۸ کشور جهان منتشر شده که معیارهای گوناگونی را برای تعیین “ثروتمندترین کشورها” در نظر گرفته است.

این رتبه‌بندی بر اساس سه شاخص کلیدی انجام شده است:

  1. تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس نرخ ارز بازار
  2. درآمد سرانه تعدیل‌شده بر اساس قدرت خرید (PPP)
  3. درآمد واقعی تعدیل‌شده بر اساس قدرت خرید و ساعت کار

بر این اساس، سوئیس، سنگاپور و نروژ به‌عنوان سه کشور برتر در این رتبه‌بندی معرفی شده‌اند:

  • سوئیس از نظر درآمد دلاری با میانگین بیش از ۱۰۰ هزار دلار در سال در جایگاه نخست قرار دارد.
  • سنگاپور با میانگین درآمد ۹۰,۷۰۰ دلار در رتبه دوم و نروژ با ۸۶,۸۰۰ دلار در رتبه سوم قرار گرفته‌اند.
  • با در نظر گرفتن هزینه‌های محلی، سنگاپور به رتبه اول می‌رسد.
  • و در نهایت، اگر ساعات کاری نیز لحاظ شود، نروژ به‌عنوان ثروتمندترین کشور جهان شناخته می‌شود.

آمریکا، به‌عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد جهان از نظر تولید ناخالص داخلی، در رتبه‌های ۴، ۷ و ۶ در این سه معیار قرار دارد.
بریتانیا نیز به ترتیب در جایگاه‌های ۱۹، ۲۷ و ۲۵ ایستاده است.

نگاهی به تغییرات چشم‌ گیر

بررسی رتبه‌بندی امسال نشان می‌دهد که گویان بیشترین رشد را داشته و به‌طور میانگین ۱۷ پله صعود کرده است. رشد چشمگیر درآمدها در این کشور عمدتاً به دلیل رونق صنعت نفت بوده که باعث افزایش بیش از ۴۰ درصدی درآمد سرانه شده است.
ایالات متحده نیز با صعودی نسبی، به طور میانگین ۱.۶ پله ارتقا یافته است. با این حال، اعمال تعرفه‌های تجاری بر برخی کالاها تأثیر منفی بر سطح واقعی زندگی مردم داشته است.

در پایین‌ترین رتبه این فهرست، بوروندی قرار دارد. کشوری که بیش از نیمی از جمعیت آن زیر ۱۷ سال هستند و میانگین درآمد آن تنها ۰.۱۵ درصد از درآمد سوئیس است. حتی پس از تعدیل قدرت خرید، درآمد یک شهروند سوئیسی معادل درآمد صد شهروند بوروندیایی برآورد می‌شود.

نگاهی به تغییرات چشم گیر

چرا برخی کشورها در این فهرست حضور ندارند؟

در این رتبه‌بندی برخی کشورها و قلمروهای کوچک به دلایل مختلفی حضور ندارند. یکی از دلایل مهم، نبود داده‌های کافی یا قابل اعتماد است که امکان مقایسه دقیق را محدود می‌کند. به‌عنوان مثال، سرزمین‌های بسیار کوچک مانند برمودا به دلیل جمعیت اندک و اندازه محدود، در فهرست جای نمی‌گیرند.

  • برمودا و سرزمین‌های بسیار کوچک دیگر
  • ایرلند، به دلیل تحریف در آمارهای تولید ناخالص داخلی ناشی از استراتژی‌های مالیاتی شرکت‌ها
  • لوکزامبورگ، به علت تاثیر زیاد رفت‌وآمد شاغلان خارجی بر میانگین درآمدها

این شاخص همچنین نابرابری درآمدی، توزیع ثروت، یا ارزش دارایی‌ها را در نظر نمی‌گیرد. در برخی کشورها نیز به دلیل نبود داده‌های دقیق یا شفاف، نتایج ممکن است قابل تفسیر با احتیاط باشند. با این حال، تلفیق این سه معیار می‌تواند تصویری نسبتاً جامع از وضعیت واقعی رفاه اقتصادی مردم ارائه دهد.